بزرگترین تهمت قرن!!

بزرگترین-تهمت-قرن

پایگاه بین المللی همکاریهای خبری شیعه (شفقنا) ؛ تبیان می نویسد : در این مقاله میخواهم از یكی از شگفت انگیزترین تهمت هایی كه تا كنون بر زبان ها جاری شده بنویسم تهمتی كه این قدر بار گناه آن سنگین است كه تنها  خدای متعال باید به پروندی این تهمت قضاوت و رسیدگی كند.

معنای بهتان

بهتان و افتراء عبارتست از اینكه انسان در حق غیر به چیزی كه راضی نیست دروغ بگوید ،به عبارت دیگر چیزی را به دروغ به دیگری نسبت دهد و شخصی كه مرتكب گناه و عمل زشتی نشده به انجام آن متهم كند و یا عیب و نقصی را كه در او نیست به او بچسباند و فرقی نیست كه این نسبت دروغ در حضور او باشد یا در غیاب.

شروع ماجرا

ماجرا از آن جایی شروع می شود كه یگ گروه از انسانهایی كه به ظاهر اسم خودشان را مسلمان گذاشته اند تصمیم می گیرند كه هر آنچه كه غیر از اعتقادات خودشان هست را از بین برند، برای این كه به این هدف خودشان نائل شوند، بهترین راه را درست كردن تهمت دیدند .
یك سوال:

نمی دانم تا حالا كسی به شما مشرك گفته یا نه یا این كه اگر كسی به شما مشرك بگه چه حال و روزی پیدا می كنید؟ و نمی دانم خبر دارید معنایی مشرك چه هست یا نه؟ وقتی به كسی می گویند مشرك یعنی این كه یا خدا را قبول ندارید یا این كه قائل به چند خدا هستید .

اصل ماجرا: گروهی به اسم وهابیت

این گروه سلفی به شیعیان تهمت می زنند كه شما  مشركیت وقتی از آنها  سوال می كنیم كه برای چه مشركیم ، می گویند چون كه شما غیر خدا را هم به خدایی قبول دارید و از او طلب حاجت می كنید وقتی از اینها می پرسیم بابا كدام خدا ما فقط یك خدا بیشتر نداریم می گویند نه شما امامان و امام زادگان را هم به عنوان خدا قبول  می كنید وقتی جواب می دیم اگه جایگاه  اعتقاد در ضمیر و درون آدم ها خبر می دهد خوب ما از درون خودمان بیشتر آگاهیم و برداشت ما از تمسك  این نیست كه اینها خدا هستند.

بلكه ایشان را اولیا ء و مقربان درگاه الهی می دونیم سفیرانی كه قصد هدایت و راهنمایی بشر رو داشتند .

سر صحبت با این گروه

من یك سوال از شما دارم شمایی كه به ما می گویید مشرك می دانید معنایی مشرك چه هست . یقبناً نمی دانید  چرا كه بی خود و بی جهت به دیگران تهمت می زنید كه مشرك هستند.

معنای شرک

شرك یعنی این كه كسی غیر از خدا را به خدایی و الوهیت قبول داشته باشد ، در واقع خارج شدن از مرز توحید را شرك می گویند اعتقاد به این كه چند خدا وجود دارد و از این دسته تعابیر ..

سوال بعدی

سوال از سلفی ها كجایی توسل به ائمه اطهار شرك به حساب می آید ؟

می دانید تا حالا چه تعداد از انسانهای بی گناه به خاطر این اتهام بدون مدرك شما در سر تا سر جهان كشته می شوند ؟

وقتی كه از یك بچه روستایی كه از دل كوها سرازیر شده تا امام معصومش رو زیارت كند  سوال كنی كه آیا این امام معصوم خداست؟ مطمئن باش یك سیلی محكم می زند توی گوش تو  و می گوید،دیوانه  كی گفته این امام عزیز خداست من فقط دوستش دارم می دانم كه خدا هم دوستش دارد او را شفیع خودم پیش خدا قرار داده ام  مگر شفیع قرار دادن كسی شرك به حساب می آید مگر نه كه در قرآن  داریم كه پسران یعقوب نزد پدرآمدند و  از پدر خواستند  برای آنها استغفار كند اگر آن كار فرزندان یعقوب شرك بود باید آن پیامبر الهی از آن كار نهی می كرد .

قالُوا یا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئینَ (97)قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ (98)

گفتند: «پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، كه ما خطاكار بودیم!» (یوسف:97) گفت: «بزودى براى شما از پروردگارم آمرزش مى‏طلبم، كه او آمرزنده و مهربان است!» (یوسف:98)

راستی چرا فرزندان یعقوب دست به دامان پدر شدند چرا از ایشان خواستند كه برایشان طلب استغفار كند آیا این كار شرك است كه به غیر خدا متوسل شده اند؟ یقیناً این كار شرك نیست بلكه متوسل شدن به اولیای مقرب درگاه الهیست كه خدا مناجات و درخواست آنها را قبول می كند اگر این كار شرك بود یقناً بر این پیامبر عظیم شان الهی واجب بود كه از منكر الهی نهی كند و فرزندان خود را راهنمایی و هدایت كند .

(وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِیُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاۆُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحیماً ) (ما هیچ پیامبرى را نفرستادیم مگر براى این كه به فرمان خدا، از وى اطاعت شود. و اگر این مخالفان، هنگامى كه به خود ستم مى‏كردند (و فرمانهاى خدا را زیر پا مى‏گذاردند)، به نزد تو مى‏آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‏كردند و پیامبر هم براى آنها استغفار مى‏كرد خدا را توبه پذیر و مهربان مى‏یافتند.)( نساء:64)

متوسل شدن به افراد در حقیقت توسل به مقام روحانی آنهاست كه روح خود را پرورش داده و به كمالاتی رسیدند. و روح برای بقاست نه برای فنا. لذا می‌توان به افرادی كه در قید حیات نیستند؛ متوسل شد. عالم اهل تسنن در كتاب «وفاء الوفا» می‌نویسد: مدد گرفتن و شفاعت خواستن در پیشگاه خداوند از پیامبر و از مقام و شخصیت او، هم پیش از خلقت او مجاز است و هم بعد از تولد و هم بعد از رحلتش و هم در عالم برزخ و هم در روز رستاخیز. عمر بن خطاب می‌گوید: حضرت آدم ـ علیه السّلام ـ به پیشگاه خداوند چنین عرض كرد: یا رب اسئلك بحق محمد لما غفرت لی؛ خداوندا! به حق محمد از تو تقاضا می كنم كه مرا ببخش![ به نقل از تفسیر نمونه، ج 4، ص 367؛ وفاء الوفاء، ج 3، ص 371.]

سخن آخر

هر چند سر صحبت در این مقاله به طولانی كشیده شد ولی همه ما شعیان چه از یک بچه روستایی شیعه گرفته تا یک استاد دانشگاه اعتقادی به الوهیت و خدا بودن امامان نداریم بلكه به دستور قرآن مجید متوسل به وسیله ای شده ایم كه شفیع و دعا گویی ما باشد.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

بوداییان برمه با پول مسلمانان اعیاد دینی خود را برگزار می کنند

بوداییان-برمه-با-پول-مسلمانان-اعیاد-دینی-خود-را-برگزار-می-کنند

مسوولین دولتی برمه دستوراتی صادر کردند که به موجب آن در ایالت اراکان نظامیان روستاها به درب خانه ها می روند و مسلمانان را مجبور به گرفتن کمکهای خود برای برگزاری جشنواره سالانه آب های بودایی می کنند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا به نقل از پایگاه مفکره الاسلام، این جشنواره سالانه دینی قرار است در روزهای 13 تا 16 ماه جاری برگزار گردد.

مسوولین دولتی روستاهای برمه اعلام کردند که نظامیان برای گرفتن کمک های مردمی به درب خانه های روستاییان از جمله روستای « مونگ» در ایالت اراکان می روند آنان مجبور هستند تا زمانی که میزان کمکها به 150 هزار کیات برمه نرسیده است به کار خود ادامه دهند و در غیر این صورت مجازات خواهند شد.
یکی از بزرگان مسلمانان روستای مونگ گفت: مسوولین در حالی از مردم پول می گیرند که مسلمانان با بحران مالی سختی رو به رو هستند و دلیل اصلی ان محدودیت رفت و آمد و عدم وجود شغل است.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

مرکز همزیستی دینی مسلمانان و مسیحیان مصر را به محکوم کردن خشونت فرا خواند

مرکز-همزیستی-دینی-مسلمانان-و-مسیحیان-مصر-را-به-محکوم-کردن-خشونت-فرا-خواند

مرکز مطالعات همزیستی دینی اردن ،مسلمانان و مسیحیان مصری را به محکوم کردن تمام رفتارهای خشونت آمیزی که در مدت اخیر به دنبال تشیع جنازه 4 قربانی که در تنش های فرقه گرایانه روز شنبه جان خود را از دست دادند فرا خواند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا به نقل از پایگاه خبری الانباط،  « پاپ نبیل حداد» دبیر کل اجرایی این مرکز تمام رفتارهای خشونت آمیز را محکوم کرده و از مسلمانان و مسیحیان مصر خواست تا بر وحدت خود تاکید کنند.
وی در ادامه از همبستگی میان مسلمانان و مسیحیان و رهبران دو طرف در حفظ وحدت ملی تجلیل کرد و خواهان پایان دادن به تمام برخوردهای خشونت آمیز شد.
حداد در پایان تاکید کرد: مسیحیان کلیسای قبطی اردتدوکس مصر، جز اصلی و لاینفک بافت ملی مصر هستند و در تمام سختی ها در کنار هم بودند.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

رهبر مسیحیان مصر مرسی را به “اهمال و کوتاهی” متهم کرد

رهبر-مسیحیان-مصر-مرسی-را-به-اهمال-و-کوتاهی-متهم-کرد

رهبر قبطی‌های ارتدوکس مصر به شدت از مسئولان مصری از جمله مرسی انتقاد و آن‌ها را به “اهمال و کوتاهی” در حمایت از کلیسای جامع در زمان درگیری‌های روز یکشنبه متهم کرد.

به گزارش شفقنا، پاپ تئودورس دوم، رهبر قبطی‌های ارتدوکس مصر در یک مصاحبه تلویزیونی خاطرنشان کرد که محمد مرسی، رئیس جمهوری مصر با وی تماس گرفته و وعده داده که حمایت‌های لازم را از کلیسای جامع قبطی‌ها به عمل می‌آورد، اما عملا این وعده‌ها محقق نشد.

پاپ تئودورس دوم با تاکید بر اینکه اتفاق‌های چند روز اخیر از تمام خطوط قرمز عبور کرده است، گفت: اهمال کاری در خصوص این مساله کاملا مشخص است.

به گزارش ایسنا، وی افزود: صرفا بیان احساسات و داشتن حسن نیت در تعامل با این موضوع کافی نیست و ما خواهان عمل و نه وعده و وعید هستیم.

پس از وقوع درگیری در مقابل کلیسای جامع که به کشته شدن دو تن از جمله یک قبطی انجامید، محمد مرسی روز یکشنبه با تئودورس دوم تماس گرفت و تاکید کرد که حمله به کلیسا به منزله حمله به شخص خود وی بوده و عاملان آن مجازات خواهند شد.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

گزارش عفو بین الملل از مجازات اعدام در سال 2012

گزارش-عفو-بین-الملل-از-مجازات-اعدام-در-سال-2012

براساس گزارش سازمان عفو بین الملل، نشانه هایی از پیشرفت جهان در تلاش برای پایان بخشیدن به مجازات اعدام دیده می شود. با وجود این، هنوز در بسیاری کشورها حکم اعدام اجرا می شود و در عراق “افزایش هشدار دهنده” داشته است.

به گزارش پایگاه بین المللی همکاریهای خبری شیعه (شفقنا) به نقل از دویچه وله آلمان ، این سازمان حقوق بشری گزارش سالانه خود که روز چهار شنبه (10 اپریل / 21 حمل) منتشر شد، گفته است: «آمار سال 2012 در مورد مجازات اعدام تایید می کند که در مجموع گرایش جهانی به سمت الغای این مجازات وجود دارد. در سطح جهان از هر ده کشور تنها یک کشور مجازات اعدام را اجرا کرده است».

در سال 2012 دست کم اعدام 682 تن تایید شده است که دو مورد بیشتر از سال 2011 است. همچنان حداقل 1722 تن در 58 کشور جدیداً به مجازات اعدام محکوم شده اند، در حالی که در سال 2011 این شمار به 1923 مورد در 63 کشور می رسید.

عفو بین الملل گفته است که در سال 2012 مانند سال قبلش مجموعاً 21 کشور مجازات اعدام را اجرا کرده اند که در مقایسه با سال 2003 کاهش آشکاری را نشان می دهد. در سال 2003 در 28 کشور مجازات اعدام اجرا شده بود.

چین، عراق، عربستان سعودی، ایالات متحده امریکا و به تعقیب آنها یمن، کشورهایی اند که به گفته سازمان عفو بین الملل، بیشترین مجازات اعدام در آنجا اجرا می شود.

عفو بین الملل گفته است که در افغانستان مجموعاً حکم اعدام 30 تن برای تایید به رییس جمهور فرستاده شده و از این میان، حکم اعدام 14 تن اجرا شده است. این افراد به جرایمی مانند قتل، تجاوز جنسی و آدم ربایی محکوم شده بودند.

این سازمان حقوق بشری در گزارش خود از «افزایش مهیج» اعدام در عراق گزارش داده و گفته است که در سال 2012 دست کم 129 تن در این کشور اعدام شده اند که تقریباً دو برابر سال قبلش می باشد.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

امریکا و کره جنوبی: در مقابل حمله کره شمالی آماده ایم

امریکا-و-کره-جنوبی-در-مقابل-حمله-کره-شمالی-آماده-ایم

کوریای جنوبی و ایالات متحده پس از تهدیدهای تازه کوریای شمالی، فعالیت های استخباراتی شان را افزایش بخشیده اند. در عین زمان، اردوی ایالات متحده امریکا تحرکات کوریای شمالی را تهدید مستقیم علیه کل منطقه عنوان کرده است.

به گزارش پایگاه بین المللی همکاریهای خبری شیعه (شفقنا) به نقل از منابع خبری بین المللی ، به گفته سخنگوی وزارت دفاع کوریای جنوبی، نیروهای مسلح مشترک ایالات متحده امریکا و کوریای جنوبی در بالاترین زنگ خطر به سر می برند. براساس منابع رسمی، هر دو کشور چنین برآورد می کنند که کوریای شمالی دست کم دو راکت را در ساحل شرقی برای پرتاب احتمالی آماده کرده است. “یونهاپ”، خبرگزاری رسمی کوریای جنوبی به نقل از یک مقام ارشد اردو بدون ذکر نامش گزارش داده است که نشانه های واضحی وجود دارد مبنی بر این که کوریای شمالی از یک ایستگاه سیار می تواند راکتی با برد کوتاه و متوسط پرتاب کند. به گفته او، راکت “موسادان” که احتمالاً بردی بین 3000 تا 3500 کیلومتر دارد نیز در جمله این سلاح هاست.

این راکت ها همچنان می توانند به پایگاه های امریکایی در پاسیفیک برسند. با وجود این، هنوز نه قابلیت حمل کلاهک های اتومی این راکت ها مشخص است و نه دقت عمل آن که بتواند یک پایگاه امریکایی را در مسیری دور هدف قرار دهد. حکومت کمونیستی کوریای شمالی روز سه شنبه تهدیدهای خود را تشدید بخشید و از خارجی هایی که در کوریای جنوبی به سر می برند خواست این کشور را ترک کنند تا در جنگ گیر نمانند. رسانه های دولتی به نقل از یک سخنگوی حکومت گفتند که همه سازمان های بین المللی، شرکت ها و جهانگردان باید در مورد پناهگاه ها معلومات کسب کنند و آماده خروج باشند.

آدمیرال سامویل لوکلیر، فرمانده نیروهای مسلح امریکا در پاسیفیک، آخرین آزمایش راکت دوربرد و اتومی کوریای شمالی را تهدید مستقیم ارزیابی کرده است. لوکلیر در کمیسیون نیروهای مسلح سنای کشورش گفت که این نشان دهنده یک «تهدید مستقیم و آشکار علیه امنیت ملی امریکا و همچنان علیه ثبات کل منطقه است».

به گفته این فرمانده امریکایی، وقوع یک منازعه در شبه جزیره کوریا می تواند پیامدهای «غیرقابل پیشبینی، طولانی مدت و وسیع» برای آسیای شرقی داشته باشد. او به این سوال که آیا نیروهای امریکایی در مقابل یک حمله کوریای شمالی آماده است، پاسخ داد: «بله، ما آماده ایم».

بعد از سومین آزمایش اتومی کوریای شمالی در ماه فبروری، وضعیت در شبه جزیره کوریا بی نهایت متشنج است. بعد از تشدید تحریم های سازمان ملل علیه کوریای شمالی، پیونگ یانگ ایالات متحده امریکا را به یک حمله اتومی تهدید کرد و توافقنامه آتش بس 1953 با کوریای جنوبی را ملغی اعلام کرد. پیونگ یانگ “وضعیت جنگی” با کوریای جنوبی را اعلام کرد.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

نمایندگان پارلمان انگلیس : توافق صلح با طالبان ضروریست

نمایندگان-پارلمان-انگلیس--توافق-صلح-با-طالبان-ضروریست

یک گروه از نمایندگان پارلمان بریتانیا در گزارشی اعلام کرده اند آغاز یک توافق صلح با طالیان برای تضمین آینده افغانستان بعد از خروج سربازان بریتانیا از این کشور ضروریست.

به گزارش پایگاه بین المللی همکاریهای خبری شیعه (شفقنا) به نقل از بی بی سی ، کمیته منتخب دفاعی هشدار داده که ناکامی در رسیدن به این توافق می تواند به جنگ داخلی در افغانستان منجر شود.

به گفته این نمایندگان، بریتانیا باید بعد از سال ۲۰۱۴ و خروج سربازانش از افغانستان برای بهبود شرایط این کشور از نفوذ خود استفاده کند.

فیلیپ هموند، وزیر دفاع بریتانیا گفت بریتانیا برای رسیدن افغانستان به “توافق پایدار سیاسی” کمک می کند.

گزارش این نمایندگان بر خروج سربازان بریتانیایی از افغانستان در پایان سال ۲۰۱۴ و تحویل مسئولیت ها به نیروهای امنیتی افغان متمرکز است.

خواسته های این کمیته که در گزارش آنها منتشر شده به شرح زیر است:

  • انتخابات آزاد
  • نیروی امنیتی آموزش دیده افغان و ادامه حمایت مالی آن
  • نظام قضایی قوی و حامی حقوق بشر
  • ادامه کمک ها برای توسعه کشور
  • تدابیر موثر برای مبارزه با فساد و معامله مواد مخدر

“تناقص فاحش”

جیمز آربثتنت، دبیر این کمیته می گوید پیش بینی هایی که درباره چشم انداز افغانستان بعد از سال ۲۰۱۴ دریافت کرده اند به شدت متناقضند.

به گفته او “نفوذ بریتانیا محدود است و این بر عهده خود مردم افغانستان است که سرنوشت و آینده شان را تعیین کنند.”

آقای آربثتنت افزوده “با این همه بریتانیا و شرکای بین المللی اش باید به مردم افغانستان نشان دهند که پای تعهداتشان خواهند ماند و کماکان از تلاش های آنها حمایت خواهند کرد.”

کمیته منتخب دفاعی می گوید اطلاعات بسیار کمی درباره نقش وزارت دفاع و وزارت امور خارجه بریتانیا در افغانستان پس از ۲۰۱۴ دریافت کرده است.

“شرایط پایدار”

درحال حاضر ۹ هزار سرباز بریتانیایی در افغانستان مستقرند که تعدادشان تا پایان سال میلادی جاری به ۵۲۰۰ نفر کاهش پیدا می کند.

کمیته منتخب دفاعی بریتانیا از دولت خواسته برنامه ها و هزینه های خود را برای خروج از افغانستان با تمام جزییات در اختیار اعضاء قرار دهد تا از امنیت اعضای ارتش اطمینان حاصل شود.

فیلیپ هموند، وزیر دفاع بریتانیا گفته است از انتشار این گزارش استقبال می کند و گفته این وزارتخانه با این گزارش درباره “آینده افغانستانی که قادر به تامین امنیت خود باشد و هرگز به پناهگاهی برای تروریست ها تبدیل نشود اتفاق نظر دارد.”

به گفته آقای هموند اینکه نیروهای امنیتی افغان در حال حاضر “رهبری بیش از ۸۰ درصد تمام عملیات امنیتی در کشور را بر عهده دارند نشان می دهد که به خوبی در مسیر دست یابی به این هدف قرار گرفته اند.”

آقای هموند افزوده است: “بریتانیا خود را متعهد می داند که برای رسیدن دولت افغانستان به توافق سیاسی پایدار و فضای با ثبات منطقه ای به این کشور کمک کند.

به گفته وزیر دفاع بریتانیا این کشور به حمایت از دولت و توسعه در افغانستان در تا دهه آینده ادامه می دهد و تا سال ۲۰۱۷ سالانه ۲۷۲ میلیون دلا برای اطمینان از پیشرفت در افغانستان هزینه خواهد کرد.

آیا برخی روزها نحس هستند؟!

آیا-برخی-روزها-نحس-هستند؟

پایگاه بین المللی همکاریهای خبری شیعه (شفقنا) ؛ در میان مردم معمول است که بعضی از روزها را روز سعد و مبارک، و بعضی را روز شوم و نحس می‌‌شمارند، هرچند در تعیین آن اختلاف بسیار است، سخن اینجاست که این اعتقاد عمومی تا چه حد در اسلام و قرآن پذیرفته شده؟ و یا ردّ شده است؟

سۆال: آیا قرآن کریم، سعد، و نحس بعضی از ایام را می‌پذیرد؟ چرا؟  

سعد به معنای فراهم شدن امور و مقدمات الهی است، برای نیل و رسیدن به خیر (دنیوی و اخروی) (راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، (دفتر نشر الکتاب، چاپ دوّم ، ص 232)

در مقابل آن تفاوت و یا نحس قرار دارد، که نحس در لغت به معنای سرخ شدن افق است همچون مس گداخته، و در اصطلاح به هر چیز شوم نحس گفته می‌‌شود (و یا فراهم نشدن مقدمات و امور کارها نحس تلقی می‌شود) (همان، ص 485)

بسیار است، سخن اینجاست که این اعتقاد عمومی تا چه حد در اسلام و قرآن پذیرفته شده؟ و یا ردّ شده است؟

برای روشن شدن پاسخ، سعد و نحس ایام از دیدگاه قرآن و روایات بررسی می‌‌شود.

الف: آیات قرآن

در آیات قرآن، در دو مورد اشاره به «نحوست ایام» شده است.

1. آنجا که می‌‌فرماید: «ما تندباد وحشتناک و سردی را «فِی یوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ» در یک روز شوم مستمر بر آنها فرستادیم، که مردم را همچون تنه‌‌های نخل ریشه‌کن شده از جا بر می‌‌کند.» (سوره قمر، آیه 19ـ20)

2. در آیه‌‌ای که می‌فرماید: «فَأَرْسَلْنا عَلَیهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فِی أَیامٍ نَحِساتٍ» (سوره فصّلت، آیه 16) مانند بادی سخت و سرد در روزها شومی بر آنها مسلّط ساختیم»

و در نقطه مقابل، تعبیر «مبارک» نیز در بعضی از آیات قرآن دیده می‌شود، چنانکه درباره شب قدر می‌فرماید: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَةٍ مُبارَکَةٍ» ما قرآن را در شبی پر برکت نازل کردیم.» (سوره دخان، آیه 3)

به این ترتیب قرآن جز اشاره سربسته‌‌ای به این مسئله ندارد، لذا می‌توان گفت تا اینجا اصل سعد و مبارک بودن بعضی ایام را و نحس بود بعضی را به صورت اجمال پذیرفته است.

الف: آیات قرآن

در آیات قرآن، در دو مورد اشاره به «نحوست ایام» شده است.

1. آنجا که می‌‌فرماید: «ما تندباد وحشتناک و سردی را «فِی یوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ» در یک روز شوم مستمر بر آنها فرستادیم، که مردم را همچون تنه‌‌های نخل ریشه‌کن شده از جا بر می‌‌کند.» (سوره قمر، آیه 19ـ20)

2. در آیه‌‌ای که می‌فرماید: «فَأَرْسَلْنا عَلَیهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فِی أَیامٍ نَحِساتٍ» (سوره فصّلت، آیه 16) مانند بادی سخت و سرد در روزها شومی بر آنها مسلّط ساختیم»

و در نقطه مقابل، تعبیر «مبارک» نیز در بعضی از آیات قرآن دیده می‌شود، چنانکه درباره شب قدر می‌فرماید: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیلَةٍ مُبارَکَةٍ» ما قرآن را در شبی پر برکت نازل کردیم.» (سوره دخان، آیه 3)

به این ترتیب قرآن جز اشاره سربسته‌‌ای به این مسئله ندارد، لذا می‌توان گفت تا اینجا اصل سعد و مبارک بودن بعضی ایام را و نحس بود بعضی را به صورت اجمال پذیرفته است.

دیدگاه مفسّران:

1. علامه طباطبائی

مراد از نحس خلاف سعد است در نتیجه ایام نحسات یعنی روزهای شوم و روزهای که میمنت و شگون ندارد و احتمال هم داده است طبق قول بعضی‌ها که مراد از نحسات گرد و غباری باشد که انسان همدیگر را نبیند،(علامه سید محمد حسین طباطبائی، المیزان، فی تفسیر القرآن، (تهران، دارالکتب الاسلامیه، چهارم، 1362) ج 17، ص 401) در این صورت ربطی به نحس نخواهد داشت.

در ذیل آیه 19ـ20 قمر می‌فرمایند: (ر.ک: المیزان، (پیشین) ج 19، ص 79) «از نظر عقلی نمی‌توان دلیلی اقامه کرد که فلان زمان نحس است و فلان وقت سعد، چون اجزاء زمان هم مثل همند، و ما هم که بر علل و اسباب مۆثره در حوادث احاطه علمی نداریم تا بگوئیم فلان قطعه از زمان نحس است و قطعه دیگر سعد، امّا از نظر شرعی دو آیه در قرآن داریم (قبلاً اشاره شد) که ظاهر این آیات و سیاق آنها بیش از این دلالت ندارد و آن ایام خاص (هفت شبانه روز) که عذاب بر قوم ثمود ارسال شد، روزهای نحسی بوده‌‌اند، ولی دیگر نمی‌‌‌رساند که حتی‌ همان روزها در هفته بعد، و در ماه بعد و … ایام نحس می‌‌باشند، چون اگر تمام آن ایام نحس باشند در تمام سال، لازمه‌‌اش این است که تمام زمان‌‌ها نحس باشند و همچنین ظاهر آیاتی که دلالت بر سعد بودن ایام دارد بخاطر مقارنت و همراهی آن ایام با امور بزرگ و افاضات الهی و کارهای معنوی است مثل امضاء تقدیر است، نزول ملائکه و روح، انجام عبادات… و اخبار هم نتیجه‌‌اش این است که نحس بودن ایام بخاطر کارهای زشتی است که در آن واقع شده است و سعد بودن ایام بخاطر کارهای نیک دینی و یا عرفی است، امّا اینکه قطعه‌‌ای از زمان خاصیت تکوینی سعد و نحس داشته باشد قابل اثبات نیست اگر روایتی هم باشد، باید توجیه کرد. (همان، ص 79ـ83 با تلخیص)

2. تفسیر نمونه:

از نظر عقل محال نیست که اجزاء زمان با یکدیگر تفاوت داشته باشند، بعضی دارای ویژگی‌‌های نحوست، و بعضی ویژگی‌های ضد آن هرچند عقلاً قابل اثبات نیست، ولی از نظر شرعی اگر دلیلی باشد قابل پذیرش است و مانعی برای آن نیست.

بعد روایات را مورد بررسی قرار می‌دهد، و بهترین راه جمع را میان اخبار مختلف در این باب این می‌‌داند که «اگر روزها هم تأثیری داشته باشند به فرمان خدا است، هرگز نباید برای آنها تأثیر مستقلی، قائلی شد و از لطف خداوند خود را بی‌نیاز دانست وانگهی نباید حوادثی را که غالباً جنبه کفاره اعمال نادرست انسان دارد به تأثیر ایام ارتباط داد، و خود را تبرئه کرد. (تفسیر نمونه، (پیشین) ج 23، ص 41 و 47 با تلخیص)

ب: روایات

در روایات اسلامی به احادیث زیادی در زمینه «نحس و سعد ایام» برخورد می‌کنیم که هرچند بسیاری از آنها روایات ضعیف می‌باشند. ولی در بین آنها روایات معتبری داریم که به برخی روایات اشاره می‌‌کنیم.

1. از امیرمۆمنان درباره روز «چهارشنبه» و فال بدی که به آن می‌زند و سنگینی آن، و این‌که منظور کدام چهار‌شنبه است، سۆال شد حضرت فرمود: فرمود چهارشنبه آخر ماه است که در محاق اتفاق افتد، و در همین روز «قابیل» برادرش «هابیل» را کشت… و خداوند در این روز چهارشنبه تندباد را بر قوم عاد فرستاد. (تفسیر نورالثقلین، ج 5، ص 183، حدیث 25، به نقل از تفسیر نمونه (پیشین) ج 23، ص 43)

لذا بسیاری از مفسران به پیروی از روایات، آخرین چهارشنبه هر ماه را روز نحس می‌دانند و از آن به «اربعاء لاتدور» تعبیر می‌کنند. یعنی چهارشنبه‌‌ای که تکرار نمی‌‌شود.

2. در بعضی دیگر از روایات می‌خوانیم که روز اوّل ماه روز سعد و مبارکی است چرا که آدم در آن آفریده شد، ‌و همچنین روز 26 چرا که خداوند دریا را برای موسی شکافت. (تفسیر نورالثقلین، ص 105، حدیث 25، به نقل از تفسیر نمونه (پیشین) ج 23، ص 43، و ر.ک: محسن فیض کاشانی، تفسیر الصافی، (بیروت، لبنان، مۆسسة الاعلمی، للمطبوعات، چاپ دوّم، 1402 ه ‍ ، 1982 م ح 5، ص 101ـ102)

3. امام صادق ـ علیه‌‌السّلام ـ درباره نوروز فرمود: «روز مبارکی است که کشتی نوح بر جودی قرار گرفت و جبرئیل بر پیامبر اسلام نازل شد، و روزی است که علی ـ علیه‌‌السّلام ـ بر دوش پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ رفت بت‌‌های کعبه را شکست، و داستان غدیر خم مصادف با نوروز بود. (بحارالانوار، (پیشین) ج 59، ص 92)

چرا سعد و نحس بعضی ایام پذیرفته شده است؟

علل این امر را چند چیز می‌توان دانست:

قدر

1. وجود وقایعی که در این ایام واقع شده است باعث سعد و یا نحس آن شده است، چنانکه در روایت دوّم و سوّم اشاره شد، و در بعضی روایات دیگر می‌‌خوانیم که روز سوّم ماه روز نحسی است، چرا که آدم و حوا در آن روز از بهشت رانده شدند، و لباس بهشتی از تن آنها کنده شد. (تفسیر نورالثقلین، ج 5، ص 58، به نقل از تفسیر نمونه، (پیشین) ج 23، ص 43)

و یا اینکه روز هفتم ماه روز مبارکی است، چرا که حضرت نوح سوار بر کشتی شد (و از غرق شدن نجات یافت) (تفسیر نورالثقلین، ج 5، ص 61، به نقل از تفسیر نمونه، (پیشین) ج 23، ص 43)

2. توجّه دادن مسلمین به حوادثی که در گذشته واقع شده است، تا رفتار و اعمال خود را بر حوادث تاریخی سازنده تطبیق دهند، و از حوادث مخرّب و روشِ بنیان‌‌گذاران آنها فاصله گیرند. لذا در روایات فراوان سعد و نحس ایام را با بعضی از حوادث مطلوب یا نامطلوب پیوند می‌‌دهد، مخصوصاً در مورد روز عاشورا که بنی‌امیه به گمان پیروزی (ظاهری) بر اهل‌بیت آن روز مسعود و مبارکی می‌شمرده و در روایات شدیداً تبرک به آن روز نهی شده، و حتی دستور داده‌‌اند که آن روز را روز ذخیره آذوقه سال و مانند آن قرار ندهند بلکه کسب و کار را در آن روز تعطیل کرده، و عملاً از برنامه بنی‌امیه فاصله بگیرند. (ر.ک: تفسیر نمونه، (پیشین) ج 23، ص 44) پس توجّه دادن اسلام به سعد و نحس ایام برای این است که به یک سلسله حوادث تاریخی آموزنده توجّه شود.

3. توسل و توجّه به ساحت قدس الهی، و استمداد از ذات پاک پروردگار. لذا در روایات متعددی توصیه شده که در روزهائی که نام نحس بر آن گذارده شده با دادن صدقه، و یا خواندن دعا و قرآن، و توکل بر ذات الهی و استمداد از لطف او خود را بیمه کنید، از جمله: یکی از دوستان امام حسن عسکری ـ علیه‌السّلام ـ روز سه‌شنبه خدمتش رسید، امام فرمود: دیروز تو را ندیدم عرض کرد: دوشنبه بود، و من در این روز حرکت را ناخوش داشتم. فرمود: کسی که دوست دارد از شر روز دوشنبه در امن بماند، در اوّلین رکعت نماز صبح سوره «هل اتی» بخواند سپس امام آیه‌ از سوره «هل اتی» را (که تناسب با رفع شر دارد) تلاوت فرمود (بحارالانوار، (پیشین) ج 56، ص 39، حدیث 7) «خداوند نیکان را از شر روز رستاخیز نگاه می‌دارد او به آنها خّرّمی و طراوت ظاهر و خوشحالی درون عطا می‌کند.» («فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِکَ الْیوْمِ»، هل‌اتی، آیة 11)

4. توجّه به این نکته که غالباً حوادث جنبه کفاره اعمال نادرست خود انسان است و ایام ارتباط و تأثیر مستقیم ندارد بلکه ایام را می‌توان با توبه، و استغفار به روزهای مبارک و سعد تبدیل نمود.

یکی از یاران امام دهم علی الهادی ـ علیه‌السّلام ـ می‌گوید: خدمت حضرت رسیدم در حالی که در مسیر راه انگشتم مجروح شده بود. و سواری از کنارم گذشت و به شانه من صدمه زد، و در وسط جمعیت گرفتار شدم و لباسم را پاره کردند، گفتم: خدا مرا از شر توای روز حفظ کند، عجب روزی شومی هستی! امام فرمود: با ما ارتباط داری و چنین می‌گوئی؟ اگر روز را که گناهی ندارد گناهکار می‌شماری؟ آن مرد می‌گوید: از شنیدن این سخن به هوش آمدم و به خطای خود پی بردم، عرض کردم ای مولای من، استغفار می‌کنم و از خدا آمرزش می‌طلبم، حضرت افزود: روزها چه گناهی دارد که شما آنها را شوم می‌دانید در حالی که کیفر اعمال شما در این روزها دامانتان را گرفته است؟ شوم دانستن ایام برای تو فایده‌ای ندارد خداوند شما را مجازات می‌کند و به مذمّت کردن چیزی که نکوهش ندارد، آیا نمی‌دانی که خداوند ثواب و عقاب می‌دهد، و جزای اعمال را در این سرا و سرای دیگر خواهد داد، سپس افزود، دیگر این عمل را تکرار مکن… (بحار، ج 56، ص 2، روایت 5 و 6)

نتیجه :

نتیجه این شد که در اسلام، سعد و نحس بعضی ایام پذیرفته شده است بخاطر وقایعی که در آن اتفاق افتاده است، و به این وسیله مردم به وقایع گذشته توجّه کنند و درس‌‌ها و عبرت‌‌ها از آن بگیرند، و برای دفع آن به خدا توسل جسته، و از او مدد جویند، و از مجازات و مکافات اعمال خویش غافل نباشند.

منابع جهت مطالعه بیشتر:

1. ترجمه المیزان، علامه طباطبائی، ج 19، ذیل آیه 19 قمر.

2. ترجمه تفسیر صافی، ج دوّم، ذیل آیه 19 قمر.

3. تفسیر نمونه، آیت‌‌الله مکارم شیرازی، ج 23ـ37ـ47 و ج 20، ص 240.

برگرفته از تبیان

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

چرا مذهب جعفری (علیه السلام) ؟!

چرا-مذهب-جعفری-علیه-السلام-؟

پایگاه بین المللی همکاریهای خبری شیعه (شفقنا) ؛ تبیان می نویسد : شیعه مذهبی است اصیل که ریشه در اسلام دارد و به نام مذهب تشیع دوازه امامی و اثنا عشری خوانده می شود، به طور خاص به نام مذهب جعفری و به نام امام جعفر صادق (علیه السلام)شناخته می شود. این مطلب موجب وهن برخی از افراد شده است که چرا این مذهب به نام یکی از امامان مورد قبول این مذهب و آن هم امامی در اواسط خوانده شده است؟ آیا این مطلب به معنای ویژگی خاص در حضرت امام صادق (علیه السلام)است؟ و یا آنکه اثنی عشری بودن و دوازده امامی بودن این مذهب معنای خاصی دارد؟!

در این مقاله می کوشیم درباره ی این موضوع با توجه به مستندات تاریخی پاسخ گوییم.

علی (علیه السلام)جانشین پیامبر (صلی الله علیه و آله)

رسول اکرم خاتم الانبیاء (صلی الله علیه و آله) براساس وظیفه ی الهی خویش و روی ناموس حقیقی نبوت که هر پیامبری قبل از وفات، وصی و جانشین از جانب خدا به مردم معرفی می نماید، امیرالمۆمنین علی (علیه السلام) را باب علم و وصی و جانشین خود معرفی نمودند و امت را امر به اطاعت آن حضرت (علیه السلام) کردند. ولی پس از وفات رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) به جهاتی از روی سیاست امر خلافت به ابوبکر و عمر و عثمان قرار گرفت و جانشینی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) توسط خلفای ثلاث غصب گردید.

مشورت با علی (علیه السلام)!

با آنکه خلفای ثلاث امر حکومت را به عهده گرفته بودند اما در تمام دوره ی خلافت به استثنای روزهای اول، ابوبکر و عمر کاملا در جمیع امور با حضرت علی(علیه السلام) شور و مشورت می نمودند و در بسیاری از موارد مطابق فرموده های آن حضرت عمل می کردند. به علاوه بزرگا ن و دانشمندان ادیان هم که برای کشف حقایق به مدینه می آمدند، در مباحثات و مناظرات علمی، امیرالمۆمنین علی (علیه السلام) آنها را مجاب می نمود. به این طریق مذهب شیعه همچنان به پویایی و حیات خویش ادامه می داد. این حالت همین طور ادامه داشت تا زمان حیات حضرت علی (علیه السلام) که به طرق مختلف، حضرت (علیه السلام) خدمات شایان خود را به دین مقدس اسلام عرضه می نمودند.

بنی امیه و دوران فترت!

پس از شهادت حضرت علی (علیه السلام) زمام امور به دست بنی امیه افتاد و ایشان مقام ولایت و امامت را کاملا در تنگنا قرار دادند و با نهایت درجه از قساوت و سنگدلی، به عترت و اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) سیدالشهداء و نیز امام زین العابدین (علیه السلام) و امام محمد باقر(علیه السلام) در سختی ، تحت فشار و آزار و اذیت اموی ها قرار گرفتند و تمام طرق و راههای تبلیغ تشیع را بر آنها مسدود نمودند و جز عده ی قلیلی از شیعیان خالص ولایت، موفق به دیدار و اخذ علوم و حقایق از آنها نمی شدند و عاقبت ، بنی امیه هر یک از ایشان را به طریقی به شهادت رسانید.
امام صادق علیہ السلام

تغییر حکومت و فرصت تازه!

در اوایل قرن دو هجری که مردم از ظلم و تعدی و فجایع اعمال اموی ها به جان رسیدند برای برانداختن حکومت آنها در اطراف و اکناف بلاد اسلامی قیام نمودند و جنگهای خونینی مخصوصا بین داعیان بنی عباس و بنی امیه در گرفت. در چنین شرایطی اموی ها مشغول دفاع از حکومت بودند و چنان به خود مشغول شدند که دیگر سخت گیری های شدید را نسبت به عترت و اهل بیت رسول الله نمی نمودند. به همین دلیل در این فرصت روزنه فرجی باز شد و شیعه توانست با استفاده از این فرصت به دست آمده به ابراز خود بپردازد. این ایام مقارن با دوران حیات با برکت امام صادق(علیه السلام) بود و دورانی طلایی در تاریخ شیعه است. چرا که امام صادق (علیه السلام) از حالت انزوایی که در اثر فشار و سختی های اموی ها برای شیعه حاصل شده بود شیعه را خارج کردند و آزادانه در مسجد به نشر علوم و احکام و قواعد دین پرداختند. چهار هزار دانشجوی علم و دانش و حدیث بدون مانع پای منبر آن حضرت حاضر می شدند و از بحر بی پایان علم آن حضرت استفاده می نمودند. اصحاب خاص و دانشجویان برگزیده ی آن حضرت از مبانی علمی که بهره برداری نموده بودند چهار صد اصل نوشتند که  معروف به اصول اربعمائه شد.

اهل تسنن و ستایش دوران امام صادق(علیه السلام)

اهل تسنن و بزرگان ایشان بسیاری شان در محضر امام صادق(علیه السلام)کسب فیض نمودند و همواره در طول تاریخ اسلامی این دوران با شکوه علمی مورد ستایش و تمجید بود. از جمله امام یافعی یمنی در تاریخ خود امام صادق(علیه السلام) را وصف می نماید که در کثرت علم و وسعت فضل دومی نداشته و حد وحصری برای علوم عالیه و دانش آن حضرت نبوده است. اکابر فقها و اعلام بزرگ اهل تسنن از شاگردان مجالس فیض آن حضرت بودند. مانند ابوحنیفه، مالک بن انس و یحیی بن سعید انصاری و ابن جریح و محمد بن اسحاق و یحیی بن سیعد قطان و سفیان بن عیینه و سفیان ثوری و دیگران که هر یک به قدر استعداد خود از محضر نور آن حضرت (علیه السلام)بهره مند می شدند.

مذهب جعفری و مذهب شیعه!

ریاست علمی حضرت امام صادق(علیه السلام)از حیث ظهور برای هیچ یک از ائمه بزرگوار از پدران و فرزندان آن حضرت (علیه السلام)پیش نیامد که بدون مانع بتوانند به نشر احکام و قواعد دین و تفسیر آیات قرآن مجید و مبانی علم و حدیث و کشف اسرار و حقایق علنی بپردازند. زیرا بنی امیه همان طور که گفته شد مانع پدران بزرگوار حضرت (علیه السلام) بودند و بنی عباس با منتها درجه ی بی شرمی ائمه ی از فرزندان آن بزرگوار را تحت فشار قرار دادند. در حقیقت ظهور حقیقت تشیع بی پرده و عیان و نشر معارف آل محمد (صلی الله علیه و آله) و عترت طاهره که از خود رسول خدا (صلی الله علیه و آله)سرچشمه می گرفت، بوسیله ی آن حضرت(علیه السلام) بارز و آشکار گردید. به همین دلیل این مذهب حق به نام آن حضرت معروف شد و به مذهب جعفری نامیده گردید وگرنه بین امام صادق(علیه السلام) و پدران بزرگوار و فرزندان گرانقدر ایشان که همگی امامان معصوم و بر حق بودند، فرقی نبوده است.

نتیجه گیری

شیعه مذهبی بر حق است که در زمان امام جعفر صادق(علیه السلام) به صورت آشکارا به ارائه ی نظریات خود پرداخت که همانا آموزه ها و معارف حقیقی اسلام و سرچشمه گرفته از مکتب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بود .

اعتقاد به مذهب جعفری نمود بارز همان تشیع حقیقی از جمله اعتقادات اساسی شیعه است که عموم معارف شیعه بصورت آشکار در مجالس درسی امام صادق(علیه السلام)و از طریق شاگردان ایشان به نسلهای بعدی شیعیان رسیده است.

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

یان بنکس، نویسنده اسکاتلندی: چرا از بایکوت فرهنگی اسراییل حمایت می کنم؟

یان-بنکس،-نویسنده-اسکاتلندی-چرا-از-بایکوت-فرهنگی-اسراییل-حمایت-می-کنم؟

شفقنا (پایگاه بین المللی همکاری های خبری شیعه): یان بنکس، نویسنده 59 ساله اسکاتلندی این هفته اعلام کرد که مبتلا به سرطان است و احتمالا چند ماه بیشتر زنده نمی ماند. او در یادداشتی که در گاردین منتشر شد، توضیح داده است که چرا در سال 2010 تصمیم گرفت رمانش در اسراییل منتشر نشود.

من از کمپین بایکوت و تحریم اسراییل (معروف به کمپین BDS) حمایت می کنم، زیرا که به ویژه در دنیای معاصر که مردم بی درنگ می توانند به یکدیگر مرتبط و متصل شوند، بروز یک بی عدالتی علیه یک نفر یا علیه یک گروه یا مردم، به مثابه بی عدالتی علیه همگان شمرده می شود، بی عدالتی علیه هر یک از ما و این بی عدالتی، همچون یک آسیب و زخم همگانی است.

دلیل ویژه من برای شرکت در بایکوت فرهنگی اسراییل این است که، پیش از هر چیز من قادر به انجام چنین کاری هستم: من یک نویسنده ام، یک رمان نویس. من آثاری را خلق می کنم، که به عنوان یک قاعده، به بازار بین المللی عرضه می شوند. این امر به من قدری قدرت بیشتر می دهد تا به چنین کاری دست بزنم. این قدرت برای من بیشتر از زمانی است که صرفا به عنوان یک شهروند بریتانیایی و یک مصرف کننده زندگی کنم. دوما، وقتی یک نفر می خواهد نکته ای را اثبات کند، باید تا حد ممکن دقیق و صریح باشد و دقیقا به هدف بزند. زمانی که حکومت آفریقای جنوبی هنوز در اختیار رژیم نژادپرست آپارتایدی بود، تحریم ورزشی این کشور کمک کرد تا آنها پیامد اعمال خود را حس کنند، به ویژه این که جناح حاکم و اکثریتی “آفریکانر” روی منابع قدرتمند ورزشی خود حساب زیادی باز کرده بود. آنها به طور خاص برای راگبی و کریکت اهمیت زیادی قائل بودند و تیم های آنها، روی هم رفته در جدول لیگ های بین المللی رتبه های بالایی را در اختیار داشتند. همین نکته باعث شده بود تا رژیم آپارتاید به این مساله از منظر غرور و افتخار نگاه کند. وقتی آنها سرانجام به وسیله بایکوت ورزشی در انزوا قرار گرفتند – به عنوان بخشی از بایکوت وسیع تر تجاری و فرهنگی- مجبور شدند تا در قبال وضعیت قانون ستیزانه خود در دنیا، بیشتر پاسخگو باشند.

بایکوت ورزشی اسراییل، در مقایسه با رژیم آپارتایدی آفریقای جنوبی، تفاوت دارد و به ویژه روی عزت نفس اسراییلی ها تاثیر کمتری می گذارد. در عوض، بایکوت فرهنگی و روشنفکری این کشور کمک بیشتری می کند، به ویژه اکنون که رویدادهایی مثل بهار عربی و واکنش های مستمر علیه حمله به کاروان صلح غزه، هم توان اسراییل برای اتکا به همکاری مصر در مسدود نگاه داشتن ورودی های غزه و هم تمایل ترکیه به همدردی و سمپاتی با رژیم تل آویو را متزلزل کرده است. اسراییل که به طرز فزاینده ای احساس انزوا می کند، اکنون با افشا شدن مدارک بیشتر از جمله همکاری و حمایت از رژیم نژاد پرست آفریقای جنوبی، بیش از پیش در معرض این تهدید قرار گرفته است که به عنوان یک حکومت قانون شکن تلقی شود.

من این فرصت را داشتم که در بایکوت فرهنگی آفریقای جنوبی نقشی کوچک ایفا کنم. به محض این که این فکر در ذهنم همچون صاعقه ای صدا داد، تصمیم گرفتم از فروش کتابهایم در آفریقای جنوبی ممانعت به عمل بیاورم. ( برای کتابهای پیشتر فروخته شده در این کشور نیز تصمیم گرفتم حق التالیف سالانه کل کتاب ها را محاسبه کنم و به حساب موسسه ANC واریز کنم). پس از حمله اسراییل به کاروان صلح غزه (به رهبری ترکیه) در آب های بین المللی در سال 2010، من به کارگزار خود گفتم حق انتشار رمان های من را به ناشران اسراییلی نفروشد. من همچنین از خرید غذاهای اسراییلی و محصولاتی که مواد اولیه و منابع آن از اسراییل تهیه شده است خودداری می کنم. در عوض سعی می کنم تا حد ممکن از محصولات فلسطینی حمایت کنم.

از انجام این کارها چندان خشنود نیستم. کارهایی از این قبیل گاه این حس را به شما می دهد که در یک تنبیه جمعی شرکت کرده اید. (البته کمپین BDS طبق تعریف، مستقیما حکومت اسراییل را نشانه رفته است، نه مردم این کشور را). و این دقیقا اتهامی است که باید به سمت خود اسراییل نشانه گرفت: اسراییل دست به تنبیه جمعی مردم فلسطین ساکن داخل اسراییل، سرزمین های اشغالی (شامل کرانه باختری) و به ویژه زندان بزرگی به نام باریکه غزه می زند. مساله این است که مداخله سازنده و مباحثه عقلانی، آشکارا سودی نداشته است. به همین سبب سلاح نسبتا ناپخته “بایکوت” تنها راهکاری است که باقی مانده است. (در پاسخ به این پرسش که: “نظرتان درباره بایکوت عربستان سعودی چیست؟” فقط می توانم همین را ادعا کنم: از چند سال پیش، به طور کاملا شخصی، سعی کرده ام مصرف پر سود ترین ماده صادراتی این کشور را کاهش دهم. دیگر ماشین های پر مصرفی را که سابق بر این سوار می شدم، استفاده نمی کنم و از مسافرت با هواپیما نیز دست کشیده ام. به طور قطع، می توانستم از انتشار کتابهایم در این کشور نیز جلوگیری کنم. اما با توجه به مطالبی که درباره نحوه وحشیانه اداره یک کشور گفته ام، صرفنظر از محتوای کتاب هایم، اصلا نیازی نبوده است که دست به تحریم انتشار کتاب هایم در عربستان بزنم. تا زمانی که حکومتی شبیه حکومت فعلی عربستان بر این کشور مستولی است، هیچ ناشری تمایل ندارد و نمی تواند رمان های مرا چاپ کند.)

به عنوان فردی که همواره به دستاوردهای ملت یهود احترام گذاشته و آن را ستوده است، و به عنوان کسی که با آنها به خاطر رنج هایی که کشیده اند همدرد و دلسوز است، به ویژه در جنگ جهانی دوم و هولوکاست، من همیشه از مشارکت در هر عملی که ممکن است گفته شود ملت یهود را هدف گرفته است، احساس ناراحتی می کنم؛ به رغم این حقیقت که ملت یهود و رژیم اسراییل، مترادف یکدیگر نیستند. اسراییل و مدافعانش نمی توانند همه چیز را با هم داشته باشند: اگر آنها کماکان به این ادعای هیستریک ادامه می دهند که “هر گونه انتقاد از سیاست داخلی و خارجی اسراییل به منزله یهود ستیزی است”، پس باید این را هم بپذیرند که ادعای فوق یک بار معنایی را با خود حمل می کند: “آن چیزی که آنها به عنوان سرزنش و انتقاد می پندارند، به منزله محکوم کردن آن نیمه دیگر یعنی ملت یهود و یهودیت است.”

جنبه تراژیک رفتار اسراییل با مردم فلسطین این است که به نظر می رسد هیچ کس، هیچ چیز یاد نگرفته است. اسراییل، خود توسط جامعه جهانی و در اقدامی بسیار دیر و از روی اشتباه موجودیت یافت: جامعه جهانی می خواست مشارکت یا دست کم ناتوانی اش در پیشگیری از جنایت مصیبت بار هولوکاست را به این ترتیب جبران کند. شگفت این که مردم یهودی خود می دانستند آزار دسته جمعی چه حسی دارد؛ می دانستند مجازات شدن دسته جمعی، رفتارهای دون انسانی چه طعمی دارد. اسراییل و مجموعه مدافعانش در سراسر دنیا که چشم و گوش بسته از رفتارهای غیر انسانی این رژیم علیه مردم فلسطین حمایت می کنند، (از رفتارهایی مثل مجبور ساختن فلسطینی ها به ترک سرزمین شان در سال 1948 گرفته تا حملاتی که امروزه نیز ادامه دارد) نسبت به این واقعیت کور و نابینا هستند که “بی عدالتی، بی عدالتی است.” اسراییل یکی از بارزترین نمونه های شرارت در عصر ماست که به طرزی شرم آور، پایین تر از حدود “هوش اخلاقی نوع بشر” ایستاده است.

راهکار خلع ید و ظلم به یک نفر، نمی تواند به خلع ید و ظلم به نفر دیگر بیانجامد. اما وقتی ما چنین می کنیم، یا اجازه می دهیم چنین چیزی اتفاق بیفتد، آن هم بدون هیچ انتقاد یا مقاومتی، ما در واقع کمک کرده ایم تا بی عدالتی، ظلم، عدم تحمل، بی رحمی و خشونت بیشتری در آینده رخ دهد.

ممکن است ما خود را همچون جمعی پر شمار از قبایل گوناگون ببینیم، اما ما از یک گونه هستیم. اگر نتوانیم علیه بی عدالتی و ظلمی که به تعدادی از ما آسیب رسانده حرف بزنیم، و اگر نتوانیم علیه این بی عدالتی مبارزه کنیم و مطمئن شویم اشتباهات بیشتری متوجه آسیب دیدگان نمی شود، در واقع ما به طرزی موثر خود را مجازات و تنبیه کرده ایم.

کمپین بایکوت و تحریم اسراییل به نفع مردم فلسطین کاری است که من امیدوارم هر انسان نجیب و روشنفکری از آن حمایت کند. یهودی یا غیر کلیمی، محافظه کار یا چپگرا، فرقی نمی کند شما که هستید یا خودتان را چگونه می بینید. آن مردم مثل مردم خود ما هستند، و مدت های مدید است که ما به درد و رنجشان پشت کرده ایم.

منبع: گاردین

ترجمه: فرهاد فرجاد- ‌شفقنا

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com